Styl Japandi we wnętrzach

Kolejnym wyzwaniem okazał się brak schowków. W małym mieszkaniu każdy centymetr jest na wagę złota, a pościel, koce i poduszki muszą gdzieś znikać. Zdecydowałam się na łóżko z pojemnikiem na pościel. To był strzał w dziesiątkę. Pod materacem mieści się cały zapas koców, letnich narzut i dwóch kompletów pościeli. Nie muszę już kombinować z szafami czy skrzyniami, które zabierają miejsce w salonie. W sypialni postawiłam na prostotę – łóżko na stelażu listwowym, bez zbędnych ozdób, za to z praktycznym schowkiem. Dzięki temu pokój wydaje się większy, a ja mam spokój, że wszystko ma swoje miejsce.

Gdy myślę o tym, jak bardzo rośliny mogą odmienić klimat wnętrza, przypomina mi się sytuacja, gdy urządzałam kawalerkę koleżanki. Miała 26 metrów, a jedynym meblem do spania była kanapa z funkcją spania, która zajmowała pół pokoju. Doradziłam jej, żeby na parapecie postawiła wiszącą doniczkę z bluszczem i kilka sukulentów na półce nad wejściem. Efekt? Przestrzeń stała się przytulniejsza, a goście częściej pytali o rośliny niż o to, gdzie śpi. Rośliny doniczkowe w domu potrafią odwrócić uwagę od braku miejsca i skupić ją na detalach.

Największym problemem w małych mieszkaniach jest brak miejsca na pościel, koce i zapasowe poduszki, które goście na noc wyciągają z szafy, a potem nie wiadomo gdzie upchnąć. Stąd lozko z pojemnikiem na posciel to w tym stylu nie luksus, a podstawa. Rama z jasnego dębu, bez zbędnych zdobień, z płaskim frontem, który wtapia się w ścianę, daje przestrzeń na cztery pory roku. W japońskich domach od wieków doceniano ukryte schowki, a w japandi ta zasada działa podwójnie. Gdy materac piankowy ma 16 cm wysokości, a pod nim znajduje się skrzynia na pościel, nie musisz kombinować z pudełkami pod łóżkiem, które zbierają kurz. Przy okazji, unikasz wrażenia, że sypialnia to magazyn. Wystarczy do tego lniana poszwa w odcieniu musztardy lub szarym beżu i masz spójną całość. Pamiętaj, że styl japandi we wnętrzach nie znosi nadmiaru, dlatego nawet pojemnik na pościel powinien być dostępny od frontu, a nie od góry, bo inaczej co miesiąc będziesz przeklinać przy ściąganiu kołdry.

Łazienka w mieszkaniu dla rodziny z dziećmi to wyzwanie, które spędza sen z powiek każdemu rodzicowi. Nasza ma 3,5 metra i trzeba było zmieścić pralkę, suszarkę, wanienkę dla malucha i szafkę na ręczniki. Zamiast standardowej kabiny prysznicowej postawiłam brodzik z obniżonym progiem – dzieci mogą wchodzić bez pomocy, a ja nie martwię się o zachlapaną podłogę. Nad sedesem zawiesiłam szafkę z lustrem, która skrywa kosmetyki i leki, poza zasięgiem małych rączek. Pod umywalką zamontowałam kosz na brudne ubrania, który jednocześnie pełni funkcję podstawki pod stojak na szczoteczki do zębów.

W pokoju dziecięcym kluczowa okazała się elastyczność. Gdy syn miał trzy lata, potrzebował głównie przestrzeni do zabawy, ale już rok później marzył o własnym biurku. Zdecydowałam się na wersalka z pojemnikiem na pościel, która w ciągu dnia służy jako kanapa do czytania, a na noc rozkłada się w wygodne łóżko dla gościa lub starszego dziecka. Do tego dołożyłam stelaz listwowy z regulacją twardości – to niby detal, ale przy kręgosłupie dorastającego dziecka robi ogromną różnicę. Materac piankowy o gęstości 35 kg/m³ zapewnia odpowiednie podparcie, a jednocześnie jest na tyle lekki, że dziecko samo może zdjąć pościel do prania. Uniknęłam w ten sposób wiecznych negocjacji o sprzątanie.

Kiedy przeprowadzałam się do kawalerki o powierzchni 28 metrów, wiedziałam, że sypialnia będzie musiała pomieścić nie tylko łóżko, ale i biurko. Przez pierwsze tygodnie pracowałam na kolanach, oparta o materac piankowy leżący wprost na podłodze. Bolały mnie plecy, a laptop grzał mi uda. To był sygnał, że potrzebuję prawdziwego miejsca do pracy w sypialni. Zaczęłam od zmierzenia ściany, która miała ledwie 190 cm szerokości. Postawiłam na wąski blat o głębokości 45 cm, który nie zabierał przestrzeni do spania. Dziś wiem, że klucz tkwi w detalach, a nie w wielkich meblach.

Na koniec, zastanów się nad kolorem ścian. Biel z domieszką szarości to bezpieczna baza, ale jeśli twoje lozko z pojemnikiem na posciel stoi przy ścianie, możesz pomalować tylko tę jedną ścianę na ciemny grafit, żeby optycznie powiększyć przestrzeń. Kanapa z funkcja spania w tym samym odcieniu co ściana zleje się z tłem, co w małym pokoju działa cuda. Styl japandi we wnętrzach nie potrzebuje kontrastów, tylko równowagi, a ta bierze się z tego, że każdy przedmiot ma znaczenie, od łyżki po fotel. Zamiast gromadzić, wybieraj i testuj, bo dopiero wtedy wnętrze zacznie oddychać.

Ciekawostką jest, że rośliny mogą poprawić jakość snu. W sypialni stawiam tylko te, które w nocy pobierają dwutlenek węgla, jak aloes czy wspomniana sansewieria. Unikam za to paproci i fikusów, które w nocy oddychają odwrotnie. A jeśli macie małe mieszkanie i śpicie na wersalce, która w ciągu dnia służy jako sofa, postawcie na parapecie kilka małych doniczek z ziołami – bazylią, miętą, rozmarynem. Nie tylko ładnie pachną, ale też odstraszają komary latem.