Gdy prasujesz na mokro, te tkaniny wymagają szczególnej uwagi

Najpierw usuń wodę. Dywan małą, ręczną pompką lub szmatkami wyciśnij tyle, ile się da, a stojącą wodę zbierz mopem albo odkurzaczem na mokro. Nie przeciągaj dywanu po podłodze, jeśli jest nasączony — łatwo go naderwać. Jeśli to możliwe, zwiń go od brzegów do środka i wynieś na zewnątrz lub do pomieszczenia z wentylacją. Na betonowej posadzce podłóż pod niego folię albo kratki, żeby nie chłonął wilgoci z podłoża.

Zasada jest prosta: pierz je osobno, w niskiej temperaturze, bez zmiękczacza i bez wysokiego wirowania, a susz na płasko. Jeśli chcesz zaoszczędzić czas, połącz tylko plecionkę z żakardem, ale nigdy z mikrofibrą. Wtedy żadna z tych tkanin nie straci kształtu, koloru ani właściwości po kilku praniach.

Pierwszym winowajcą jest twarda woda. Zawarte w niej sole wapnia i magnezu osiadają na włóknach i po wyschnięciu dają szarawy lub żółtawy film. Drugi to zbyt duża ilość detergentu i płynu do płukania. Trzeci — pranie w zbyt niskiej temperaturze, gdy tkanina jest mocno zabrudzona. Do tego dochodzi kuchnia: opary tłuszczu osiadają na firanie i utleniają się, tworząc lepką warstwę, która łapie kurz. Jeśli po praniu nie usunie się tej warstwy, żółty kolor wraca w kilka dni.

Plamy tłuszczowe, np. po maśle czy sosie, wymagają środka odtłuszczającego — płynu do naczyń nałożonego bezpośrednio na plamę i delikatnie wmasowanego palcami. Plamy po owocach, winie czy herbacie najlepiej poddać działaniu ciepłej wody z niewielką ilością sody oczyszczonej lub octu. Plamy po trawie, krwi i potu to białka — tutaj działa enzymatyczny detergent, ale tylko w temperaturze poniżej 40 stopni. Jeśli pomylisz te kategorie, np. polejesz plamę po krwi gorącą wodą, utrwalisz ją na dobre.

Do białych firan sprawdza się też kilka łyżek sody oczyszczonej wsypanej bezpośrednio do bębna. Nie łącz jej z wybielaczem chlorowym. Jeśli używasz wybielacza tlenowego, rozpuść go najpierw w ciepłej wodzie i dopiero wtedy wlej do pralki. Sypki proszek wsypany na sucho na tkaninę potrafi ją miejscowo odbarwić. Uważaj też na kwasy: ocet w dużym stężeniu i długim kontakcie niszczy włókna, dlatego trzymaj się proporcji i nie zostawiaj firan w roztworze na noc.

Jak wyprać firany, żeby żółty nie wracał Zacznij od namoczenia w letniej wodzie z dodatkiem łagodnego mydła lub płatków mydlanych na kilkadziesiąt minut. To rozmiękcza tłuszczowy osad. Potem wypierz w pralce w temperaturze podanej na metce — najczęściej 40 stopni, a dla bawełny i lnu nawet 60. Nie przekraczaj jej, bo włókna syntetyczne się odkształcą, a bawełna może się skurczyć. Ustaw dodatkowe płukanie. Zrezygnuj z płynu do płukania: jego składniki zostają w tkaninie i przyciągają brud. Zamiast tego dodaj pół szklanki octu do ostatniego płukania — rozpuszcza osady z wody i neutralizuje zapachy.

Jeśli po tych zabiegach firana nadal żółknie w ciągu tygodnia, problem może leżeć w samym materiale. Tanie syntetyki z domieszką elastanu i stary poliester z czasem utleniają się nieodwracalnie. Wtedy pranie tylko na chwilę poprawia wygląd. Nowa firana z bawełny, lnu lub czystego poliestru bez dodatków będzie trzymać biel dłużej, jeśli od początku będziesz ją prać regularnie, w odpowiedniej temperaturze i bez nadmiaru chemii.

Elastan, dodawany dla elastyczności, źle znosi wysokie temperatury. W mieszance z bawełną (np. 95% bawełny, 5% elastanu) skurcz jest mniejszy, ale po kilku praniach w 60°C elastan pęka i ubranie traci kształt. Pranie w 30°C i suszenie na płasko to najbezpieczniejsza metoda. Nie prasuj elastanu gorącym żelazkiem – wystarczy temperatura do 110°C.

Najczęstsze błędy to pranie wszystkich rzeczy razem, bez segregacji, oraz używanie zbyt wysokiej temperatury. Kolejny błąd to suszenie w suszarce bębnowej – nawet jeśli metka na to pozwala, bawełna i wiskoza mogą się skurczyć. Zawsze sprawdzaj symbol prania i stosuj się do niego. Jeśli nie masz pewności, pierz w 30°C, wybierz program delikatny i susz na powietrzu. Dzięki temu ubrania posłużą dłużej i zachowają rozmiar.

Po praniu nie susz firan w pełnym słońcu, jeśli są z poliestru lub wiskozy — promieniowanie przyspiesza żółknięcie. Susz je rozłożone, w przewiewnym miejscu, z dala od kuchenki. Prasuj przez cienką tkaninę, żelazkiem ustawionym na odpowiednią temperaturę. Zanim powiesisz firany, upewnij się, że karnisze i kółka są czyste — stary tłuszcz i kurz z nich przenoszą się na materiał przy każdym ruchu.

Wiskoza i modal, choć pochodzą z celulozy, zachowują się inaczej niż bawełna. Wiskoza mocno się kurczy i mechaci, szczególnie gdy jest mokra. Nie wykręcaj jej – delikatnie odciśnij w ręczniku i susz na płasko. Modal jest bardziej odporny, ale nadal wymaga prania w niskiej temperaturze. Mieszanki bawełny z wiskozą to częsty powód rozczarowań: po pierwszym praniu ubranie może stracić kilka centymetrów.