Kryjówka na szafie, która stresuje kota każdego dnia

Wysokość, temperatura i zapach — trzy rzeczy, które łatwo przeoczy

Kiedy wysoka kryjówka działa, a kiedy szkodzi Wysoka kryjówka, np. półka na wysokości dwóch metrów, daje kotu kontrolę nad otoczeniem. Widzi wejście, wie, kto się zbliża, i może zignorować domownika, nie uciekając. To szczególnie ważne w domach z dziećmi albo psem. Problem pojawia się, gdy wysoka kryjówka jest jedyną dostępną. Kot, który boi się zejść, przestaje jeść, korzystać z kuwety i wchodzi w tryb czuwania. Drugi częsty błąd to półka zbyt mała, by kot mógł się na niej położyć całym ciałem. Wtedy siedzi spięty, gotowy do skoku, i faktycznie się nie relaksuje.

Jak ograniczyć szkody bez rezygnacji z meb

Drugi typowy błąd to zabieranie psa w nowe miejsce bez przygotowania. Nowy las, nowe osiedle, nowe zapachy to dla psa duży bodziec. Jeśli pies jest lękliwy, pierwszy raz w nowym terenie zrób krótko — dziesięć minut i wracasz. Nie chodzi o to, żeby zaliczyć jak najwięcej miejsc, tylko żeby pies nabrał pewności. Powtarzaj tę samą nową trasę kilka razy, zanim dodasz kolejną. Częsta zmiana lokalizacji bez oswojenia daje efekt odwrotny: pies staje się pobudliwy i trudniejszy do prowadzenia.

Niskie kryjówki, czyli legowiska, kartony i budki stojące na ziemi, sprawdzają się w dwóch sytuacjach: gdy kot chce odpoczywać blisko ludzi, ale bez bezpośredniego kontaktu, oraz gdy w domu jest przeciąg albo chłodna podłoga. Taka kryjówka powinna mieć trzy ściany i dach. Otwarte legowisko to nie kryjówka, tylko miejsce do leżenia — kot nie może się w nim schować przed wzrokiem innych. Typowy błąd to ustawianie niskiej budki na środku pokoju. Kot wybiera wtedy wnętrze szafy albo wciśnięcie między meble, bo potrzebuje osłony z co najmniej dwóch stron.

Zanim kupisz lub zbudujesz kryjówkę, sprawdź, jak kot porusza się po mieszkaniu. Obserwuj, gdzie siada, gdy jest zmęczony, i gdzie ucieka, gdy słyszy hałas za drzwiami. Wysokie punkty stawiaj w miejscach, do których kot ma bezpieczną drogę: z krzesła na stół, ze stołu na szafkę, z szafki na półkę. Jeśli musi skakać z podłogi na dwa metry, nie skorzysta z kryjówki. Niskie kryjówki rozstaw w kilku miejscach, ale nie przy miskach i nie przy kuwecie — kot nie odpoczywa tam, gdzie je i załatwia się.

Dobrym rozwiązaniem jest róg pomieszczenia, ale taki, z którego pies widzi wejście i większość pokoju. Wtedy ma plecy osłonięte ścianą, a jednocześnie kontroluje, kto wchodzi. To układ, który psy wybierają instynktownie — dlatego warto podsunąć legowisko właśnie w taki kąt, zamiast stawiać je na środku pokoju, gdzie zwierzę czuje się odsłonięte z każdej strony. Jednocześnie nie wciskaj posłania w ciasną wnękę za szafą, bo pies nie będzie miał jak się na nim swobodnie położyć i wstać.

Najczęstszy błąd to jedna kryjówka na całe mieszkanie. Kot potrzebuje co najmniej trzech punktów odpoczynku na różnej wysokości i w różnych pomieszczeniach. Druga pułapka to kryjówka zbyt ciasna, do której kot wchodzi, ale nie może się w niej obrócić. Trzecia — ustawienie wysokiej kryjówki tak, że kot zeskakując, ląduje na śliskiej podłodze. Przygotuj stabilne stopnie i maty antypoślizgowe. Wtedy kot sam wybierze, co mu w danym momencie służy, i przestanie szukać kryjówek poza domem.

Trzecia rzecz to zapach i ślady. Kot wyczuwa własne feromony w drapanym miejscu i wraca tam, nawet gdy tapicerka jest już zasłonięta. Umyj róg łagodnym detergentem, a potem spryskaj preparatem na bazie feromonów uspokajających albo połóż w tym miejscu coś, co nie zachęca do drapania — np. folię bąbelkową na kilka dni. Uwaga: nie stosuj octu ani cytrusów, jeśli kot ich nie znosi, bo możesz wywołać jeszcze większy stres i drapanie przeniesie się na inny mebel.

Kot w ciągu doby zmienia wysokość, na jakiej przebywa, kilkanaście razy. Nie robi tego przypadkowo. Wysokość to dla niego narzędzie regulowania poczucia bezpieczeństwa, temperatury ciała i kontaktu z domownikami. Jeśli w mieszkaniu są tylko kryjówki na podłodze, kot będzie spał na parapecie, szafie albo na drzwiach — czyli tam, gdzie sam znajdzie wysokość, często w miejscu dla niego niewygodnym i dla ciebie kłopotliwym.

W ciągu dnia kot najczęściej korzysta z niskiej kryjówki nad ranem i wczesnym popołudniem, gdy chce spać bez bodźców. Wieczorem i w nocy wybiera wysokie punkty, żeby obserwować dom. Jeśli przewrócisz te proporcje — np. zabierzesz mu wysoką półkę, bo „brudzi się na niej od kurzu" — kot zacznie wchodzić na blat kuchenny albo lodówkę. To nie złośliwość, tylko szukanie zastępstwa. Lepiej dodać półkę w miejscu, które akceptujesz, niż usuwać jedyną, którą kot zaakceptował.