Kot przestanie ciągnąć za kable, jeśli je tak zabezpieczysz
Najczęstsze błędy to kupowanie legowiska „na rozmiar" bez sprawdzenia, czy kot się w nim mieści z wyciągniętymi łapami, stawianie posłania w miejscu, które nam się podoba wizualnie, oraz zmuszanie kota do spania tam, gdzie chcemy. Kot nie wybierze miejsca dlatego, że jest drogie ani dlatego, że pasuje do wystroju. Wybierze je, gdy będzie tam ciepło lub chłodno — zależnie od pory roku — cicho, z osłoną i bez obcych zapachów. Sprawdź te cztery rzeczy, zanim uznasz, że pupil jest wybredny.
Jak przygotować podłoże pod legowis
Najczęstsza przyczyna to temperatura. Psy oddają ciepło głównie przez łapy i ziajanie, a podłoga chłodzi szybciej niż tapicerowany mebel. Dlatego po spacerze w upale pies wybiera kafelki w łazience, a zimą wraca na kanapę. Jeśli pies przekłada się z miejsca na miejsce co kilkanaście minut i dyszy, sprawdź, czy w pomieszczeniu nie jest powyżej dwudziestu dwóch stopni. Wystarczy uchylić okno albo przenieść legowisko w cień, żeby problem zniknął bez żadnych „tresur".
Wysokość działa jak system alarmowy. Koty zajmują szafy, półki i oparcia krzeseł, bo z góry widzą, kto wchodzi do pomieszczenia. Jeśli masz kota, który unika parteru, dodaj mu punkt obserwacyjny — na przykład półkę przy oknie. Uwaga na typowy błąd: stawianie legowiska przy kaloryferze „żeby było ciepło". Kot wybierze raczej chłodniejszy parapet niż przegrzane miejsce tuż nad grzejnikiem. Sprawdź dłonią temperaturę podłoża, na którym śpi — jeśli jest wyraźnie ciepłe od urządzenia, przenieś posłanie pół metra dalej.
Zacznij od przejścia po mieszkaniu i sprawdzenia, gdzie kable są widoczne na odcinku dłuższym niż pół metra. Typowe miejsca to okolice biurka, łóżka, telewizora i ładowarki przy kanapie. Przewody, których nie da się schować, prowadź po ścianie albo pod meblami, przypinając je uchwytami samoprzylepnymi lub kablami w oplocie. Oplot z tworzywa jest gorszy niż osłona z tkaniny, bo kot chętniej go gryzie i szybciej przegryza. Taśma klejąca na podłodze to zły pomysł: odkleja się pod wpływem ciepła i zostawia lepki ślad, który potem trudno usunąć.
Drugi częsty powód to bodźce z otoczenia. Pies słyszy dźwięki, których człowiek nie rejestruje: krok sąsiada, windę, pracującą pralkę, szczekanie zza okna. Każdy taki sygnał może wywołać potrzebę zmiany pozycji na taką, z której lepiej kontroluje wejście. Jeśli pies kładzie się zawsze przodem do drzwi i przenosi się, gdy ktoś przechodzi po klatce schodowej, warto zasłonić okno lub przenieść legowisko w kąt pomieszczenia. Nie chodzi o izolowanie psa, a o danie mu miejsca, w którym nie musi pilnować całego domu.
Sprawdź też, czy przewody nie są przypadkiem pokryte zapachem, który kota przyciąga. Niektóre kable pachną plastikiem i tłuszczem użytym w produkcji, a koty reagują na nie jak na jedzenie. Przetrzyj je delikatnie wilgotną szmatką i pozwól wyschnąć. Nie używaj do smarowania olejków eterycznych ani ostrych przypraw — wiele z nich jest dla kotów toksycznych, a zapach drażni drogi oddechowe. Jeśli kot nadal sięga po kable, sprawdź, czy przy jedzeniu nie zostają resztki, które mogłyby wabić go w okolice biurka.
Trzecia przyczyna to zapach. Psy mają kilkaset razy więcej receptorów węchowych niż ludzie i legowisko przesiąknięte mocno perfumowanym detergentem może być dla nich nieprzyjemne. Piorąc posłanie, używaj środków bez zapachu, a nowe legowisko najpierw przewietrz. Podobnie działa zapach innych zwierząt — kota, obcego psa, nowego członka rodziny. Wtedy pomaga przetarcie posłania ręcznikiem, którym wcześniej wytarłeś psa, żeby miało jego własny zapach.
Jak zabezpieczyć ładowarki, żeby nie stały się zabawką Najprościej jest zmienić sposób przechowywania, nie same przedmioty. Ładowarkę do telefonu trzymaj w szufladzie albo w pudełku z pokrywką, a kabel wyprowadzaj tylko na czas ładowania. Jeśli musisz zostawić go na widoku, kup taki z wbudowanym zabezpieczeniem przed przegryzieniem albo wsuń go w osłonę ze sprężynką, która utrudnia złapanie zębami. Uwaga na przedłużacze i rozgałęziacze leżące na podłodze — kot potrafi wcisnąć łapę w szczelinę i utknąć, więc lepiej umieścić je za szafką lub na wysokości blatu. Nie zostawiaj kabla pod napięciem w zasięgu kota, nawet na chwilę: przegryziona izolacja to ryzyko porażenia i pożaru.
Najczęstszy błąd to zabezpieczenie tylko jednego kabla, podczas gdy reszta nadal leży na widoku. Kot wybierze ten, który jest najłatwiejszy do złapania, więc albo chowasz wszystkie, albo żadnego. Drugi błąd to zostawianie ładowarki w gniazdku na noc. Trzeci — kupowanie zabawek, które same wyglądają jak kable. Jeśli po dwóch tygodniach konsekwentnego chowania i przekierowywania uwagi kot nadal podgryza przewody, warto porozmawiać z lekarzem weterynarii, bo takie zachowanie bywa objawem stresu lub problemów zdrowotnych.