Wełna merino czy merynos — co wybrać na chłodniejsze dni

Stęchły zapach z bębna pralki to najczęściej efekt namnażania się bakterii i grzybów w resztkach wody, proszku i tkanek, które osiadły na uszczelce, w rurach i pod bębnem. Zanim sięgniesz po odświeżacze, sprawdź, czy pralka nie stoi w wilgotnym pomieszczeniu i czy drzwiczki są domykane po każdym praniu. To dwa najczęstsze źródła problemu.

Spodnie, swetry i bluzy pierz co trzy do pięciu założeń, o ile nie mają widocznych zabrudzeń ani zapachu. Jeansy wytrzymują nawet dziesięć dni noszenia — zamiast prania włóż je do zamrażarki na noc, co ogranicza bakterie, albo przetrzyj miejsca newralgiczne wilgotną ściereczką. Marynarki i płaszcze oddawaj do czyszczenia raz na sezon, chyba że naprawdę się zabrudzą. Kurtki puchowe pierz maksymalnie dwa razy w roku, najlepiej w programie delikatnym z dodatkowymi piłeczkami, które rozbiją zbite wypełnienie.

Najczęstsze błędy to zostawianie octu na uszczelce na całą noc oraz łączenie go z wybielaczem chlorowym. Taka mieszanka wydziela szkodliwe opary, a długotrwałe działanie kwasu powoduje twardnienie i pękanie gumy. Nie wlewaj octu do zbiornika na proszek, jeśli pralka ma stalowe elementy w tym obiegu — kwas przyspiesza korozję. Nie używaj octu esencjonalnego bez rozcieńczenia i nie wcieraj go w uszczelkę drucianą szczotką.

Czwarta metoda to ręczne pranie. Jeśli firany są bardzo delikatne lub mają hafty, lepiej wyprać je ręcznie w letniej wodzie z łagodnym detergentem. Nie wykręcaj ich – delikatnie odciśnij nadmiar wody, składając materiał w rulon i uciskając. Potem rozłóż na płasko na ręczniku i pozwól wodzie wsiąknąć. Gdy firany będą wilgotne, ale nie mokre, powieś je na karniszu. Wygładzą się same.

Jeśli po tych zabiegach zapach nie ustępuje, sprawdź, czy pralka nie jest podłączona do instalacji bez syfonu lub czy odpływ nie jest zapchany. W ostateczności wezwij serwis — może się okazać, że osad zgromadził się w bębnie lub grzałce i wymaga rozebrania urządzenia. Regularne czyszczenie i wietrzenie pralki po każdym praniu to najprostszy sposób, by zapach nie wrócił.

Tłuszcz w normalnej temperaturze jest półstały. Podgrzany staje się płynny, łatwo wsiąka głębiej w strukturę tkaniny i rozprzestrzenia się poza pierwotny obszar plamy. Gdy woda w pralce ma 60 stopni i więcej, tłuszcz dokładnie się rozpuszcza, penetruje każdą szczelinę między włóknami, a potem — podczas wirowania i stygnięcia — zastyga w środku materiału. Wtedy zwykły detergent nie ma do niego dostępu, bo tłuszcz jest już pod powierzchnią, a nie na niej.

Wykonaj pranie serwisowe: wsyp do bębna dwie łyżki kwasku cytrynowego lub pół szklanki octu i nastaw program na najwyższą temperaturę, najlepiej 90°C, bez prania. Kwasek rozpuści kamień i osad, ocet zdezynfekuje bęben i rury. Po cyklu zostaw drzwiczki otwarte, żeby wnętrze wyschło. Powtarzaj co dwa–trzy miesiące, a przy intensywnym używaniu pralki — co miesiąc.

Jeśli nie chcesz prać ręcznie, wybierz program „wełna" w pralce, ale najpierw sprawdź, czy ubranie ma oznaczenie „superwash". To obróbka, która pozwala prać w pralce, choć kosztem części właściwości termoregulacyjnych. Typowy błąd przy superwash: traktowanie go jak bawełny i pranie w 40 stopniach z innymi rzeczami. Nawet superwash po kilku takich cyklach traci kształt.

Unikaj typowych błędów: nie zostawiaj prania w bębnie na noc, nie dolewaj płynu do prania ponad miarę i nie używaj wyłącznie niskich temperatur. Proszek w nadmiarze nie wypłukuje się i staje się pożywką dla mikroorganizmów. Pranie w 30°C przez wiele tygodni z rzędu również sprzyja osadom — raz na jakiś czas nastaw program 60°C lub 90°C z niewielką ilością detergentu.

Wyczyść filtr i sprawdź odpływ Wyjmij filtr pompy (zwykle na dole, za klapką) i wypłucz go pod bieżącą wodą. Przy okazji sprawdź, czy w komorze filtra nie ma wody — jeśli tak, pralka może mieć problem z odpływem. Przepłucz też wąż odpływowy, jeśli masz do niego dostęp. Zbyt nisko poprowadzony wąż może powodować cofanie się brudnej wody do bębna, co daje zapach nawet po wyczyszczeniu wszystkich elementów.

Wełna merino i „mo na pra" to w praktyce to samo — chodzi o wełnę merynosów, czyli owiec hodowanych głównie w Australii i Nowej Zelandii. W polskich warunkach częściej mówi się „merino" albo „merynos", a zapis „mo na pra" to zwykle efekt potocznej wymowy lub skrótu myślowego. Niezależnie od nazwy, liczy się jeden parametr: mikrony, czyli grubość włókna. Im mniej mikronów, tym wełna miększa i mniej gryząca.

Najpierw zimna woda, potem dopiero pranie Zanim cokolwiek wrzucisz do pralki, usuń nadmiar tłuszczu na zimno. Delikatnie zbierz go tępyą stroną noża albo łyżką, przykładając ręcznik papierowy od spodu i z wierzchu. Nie rozsmarowuj plamy — to najczęstszy błąd, który powiększa zabrudzenie. Następnie posyp miejsce talkiem, mąką ziemniaczaną albo kredą i zostaw na kilkanaście minut. Proszek wciągnie część tłuszczu, który później łatwiej usunąć. Zsypujesz go do kosza, nie do zlewu.