Gdy trzaski nie znikają, umyj winyl na mokro i sprawdź igłę
Najczęstsze błędy to czyszczenie na sucho szorstką szczotką, zostawianie płyt na słońcu, zdejmowanie ich z talerza chwytem za powierzchnię i odkładanie bez koszulki. Unikaj też mycia płynem na bazie alkoholu w wysokim stężeniu — może matowić i usuwać oznaczenia. Gdy płyta zaczyna trzeszczeć mimo czyszczenia, sprawdź igłę i stan rowka, zanim uznasz nośnik za zniszczony. Regularność — szczotka przed każdym odtworzeniem, pionowe przechowywanie, kontrola igły — daje więcej niż jednorazowe, intensywne zabiegi.
Temperatura i wilgotność robią więcej, niż większość osób przypuszcza. Winyl mięknie w cieple i wtedy odkształca się pod własnym ciężarem, a cienkie płyty robią to szybciej. Trzymaj je z dala od kaloryferów, okien od południa i bagażnika samochodu latem. Wilgotność utrzymuj umiarkowaną — zbyt sucho zwiększa elektrostatykę, zbyt wilgotno sprzyja pleśni na okładkach.
Jak porównać odsłuch bez wpadania w pułap
Trzecia metoda to klej do drewna rozpuszczalny w wodzie, rozprowadzony cienko po powierzchni i pozostawiony do wyschnięcia na kilkanaście godzin. Po ściągnięciu filmu zabiera ze sobą kurz i tłuszcz z dna rowków. To rozwiązanie dla płyt bardzo zabrudzonych, ale ryzykowne: źle nałożona warstwa może wejść w rowki i oderwać się razem z fragmentami tworzywa. Testuj najpierw na płycie, której nie żałujesz. Czwarty sposób — para wodna z ekspresu kolory ścian do salonu kawy — brzmi efektownie, ale przegrzewa winyl i paczy go. Odradzam.
Gramofon walizkowy to kompletny zestaw zamknięty w obudowie z uchwytem: talerz, ramię, wkładka, przedwzmacniacz i głośniki. Wersje budżetowe mają plastikowy talerz napędzany paskiem, droższe – odlewany i napęd bezpośredni. Przed zakupem sprawdź, czy ramię ma regulację nacisku i anty skating. Bez tego igła będzie się zużywać nierówno, a płyta szybciej straci wysokie tony. Zwróć też uwagę na typ wkładki – ceramiczna nie wymaga przedwzmacniacza, ale gra ostrzej i szybciej niszczy rowki niż magnetyczna.
Grubość płyty zmienia sposób, w jaki obchodzisz się z nośnikiem na co dzień. Wydanie 180 gramowe jest sztywniejsze, If you liked this article and you simply would like to acquire more info concerning Truckers.Wiki nicely visit the web-site. cięższe i mniej podatne na wygięcia, ale przez to mniej wybacza błędy przy odtwarzaniu. Cienka płyta z lat 70. lub 80. waży często połowę tego, co reedycja, i łatwiej łapie deformacje. Nie znaczy to, że jedna jest gorsza — znaczy, że inaczej się nią opiekujesz.
Jak wystawić płytę, żeby sprzedała się szyb
Przechowywanie: pion, nie stos, i właściwy nacisk Trzymaj płyty pionowo, w koszulkach, na półce, która nie ugina się pod ciężarem. Stos płyt kładzionych płasko to najczęstsza przyczyna trwałych fal i wybrzuszeń, szczególnie przy cienkich tłoczeniach. Grube wydania też tego nie lubią, choć wytrzymują dłużej. Koszulki zewnętrzne zabezpieczają okładkę, wewnętrzne — powierzchnię. Wymieniaj papierowe koperty na antystatyczne, jeśli papier zostawia pył. Płyty stawiaj tak, aby nie opierały się krzywo o siebie — przechylony stos powoduje punktowe naciski na krawędziach.
Przy odtwarzaniu pilnuj igły i nacisku. Zużyta igła zbiera więcej zanieczyszczeń i szybciej niszczy rowek, a efekt słychać najpierw na cichych fragmentach. Siła nacisku ustawiona zgodnie z zaleceniem wkładki chroni obie grubości. Cienkie płyty mogą wymagać delikatniejszego opuszczania ramienia — nie puszczaj go swobodnie, prowadź do rowka ręką. Grube płyty lepiej znoszą zmiany, ale i one nie lubią, gdy odtwarzasz je na krzywym talerzu. Sprawdź, czy talerz jest poziomy i czy mata nie ma zabrudzeń, które odbijają się na powierzchni.
Zaczynasz od tego samego: czystych rąk i czystego otoczenia. Winyl przyciąga kurz elektrostatycznie, a przy grubszej płycie ładunek bywa mocniejszy, bo więcej masy trzyma ładunek na powierzchni. Po każdej stronie przejedź powierzchnię miękką, antystatyczną szczotką z włosiem, prowadzoną po rowkach zgodnie z kierunkiem obrotu. Nie dociskaj — szczotka ma zbierać kurz, nie wciskać go w rowek. Do tego roztwór czyszczący nakładany aplikatorem z miękkiego materiału i wycieranie czystą, suchą ściereczką z mikrofibry. Cienkie płyty czyść krótszymi ruchami, bo nacisk łatwiej je odkształca.
Drugi domowy sposób to roztwór alkoholu izopropylowego rozcieńczony wodą destylowaną w proporcji jeden do trzech. Alkohol szybko odparowuje i rozpuszcza tłuszcz z palców, ale w czystej postaci może uszkodzić niektóre tłoczenia i etykiety. Nie wolno nim polewać płyty ani moczyć jej w całości. Nakładasz kilka kropli na bawełnianą szmatkę, przecierasz rowki i natychmiast wycierassuchej strony. Ten wariant sprawdza się przy płytach z drugiego obiegu, które mają widoczne odciski palców.
Winyl to tworzywo, które źle znosi nadmiar wody i agresywne rozpuszczalniki. Najczęstszy błąd polega na tym, że ktoś traktuje płytę jak szybę i szoruje ją na mokro, wciskając brud głębiej w rowki. Zanim sięgniesz po jakikolwiek specyfik, przygotuj miejsce pracy: stół przykryty czystą bawełnianą ściereczką, miękkie szczotki, destylowaną wodę i kilka mikrofibr. Pracę zaczynasz od sucha, nie od mokra.