Zanim kupisz chomika, przygotuj mieszkanie tak, by zwierzak był bezpieczny

Aus Rettungsdienst-Wiki
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Gdzie nie stawiać klatki, nawet gdy pasu

Przygotuj wyposażenie klatki. Potrzebna jest solidna ściółka, najlepiej z wiórów drzew liściastych lub konopi, oraz domek, w którym chomik będzie mógł się schować. Konieczna jest miska na karmę i poidło, a także kołowrotek o średnicy dopasowanej do gatunku — zbyt mały wywołuje bóle kręgosłupa. Dodaj kilka zabawek do gryzienia, np. gałązki drzew owocowych bez pestek lub specjalne drewniane klocki. Nie używaj trocin z drzew iglastych ani waty, która może owinąć się wokół łapek i jelit.

Zanim kupisz zwierzę, przygotuj klatkę. Minimalne wymiary dla dwóch osobników to około 60 na 40 centymetrów podstawy, z pionową przestrzenią na piętra i drabinki. Odstępy między prętami nie mogą przekraczać 7 milimetrów, inaczej mysz przeciska się między nimi i ucieka. Klatka dla chomika się nie nadaje — myszy są znacznie mniejsze i sprawniej się wspinają. Podłoże powinno być miękkie i chłonne: konopie, wióry liściaste lub papierowe, nigdy trociny iglaste, które drażnią drogi oddechowe. Codziennie usuwaj zabrudzone fragmenty, a raz w tygodniu wymień całe podłoże i umyj klatkę ciepłą wodą bez silnych detergentów.

Jak urządzić klatkę, żeby uniknąć konfliktów Podstawą jest metraż. Klatka powinna mieć minimum 80 na 50 centymetrów podstawy dla jednego chomika, a przy dwóch osobnikach powierzchnia musi być co najmniej dwukrotnie większa. Ważne są też kryjówki w liczbie większej niż liczba zwierząt, oddzielne miski i poidła. Konieczny jest drugi zestaw do biegania, bo chomiki potrafią walczyć o kołowrotek. Wszystkie kryjówki muszą mieć co najmniej dwa wejścia, żeby drugi osobnik nie został w środku zablokowany.

Chomik to zwierzę o wadze od kilkudziesięciu do ponad stu gramów i bardzo słabej termoregulacji. Jego naturalne środowisko to nory i skalne szczeliny, gdzie temperatura jest stabilna przez cały rok. Nagły podmuch zimnego powietrza z uchylonego okna potrafi wywołać u niego szok termiczny w ciągu kilku minut. Objawy to apatia, drżenie, zimne łapki i uszy, a w skrajnych przypadkach zapalenie płuc, które u małych gryzoni kończy się śmiercią bardzo szybko.

Obserwuj zwierzę codziennie. Pierwsze objawy choroby to zjeżona sierść, zgięta sylwetka, brak apetytu, świszczący oddech i wyciek z nosa. Myszy ukrywają słabość do ostatniej chwili, więc zmiana zachowania oznacza, że problem trwa już kilka dni. Nie próbuj leczyć ich na własną rękę środkami dla ludzi ani dla psów — dawki są inne, a wiele substancji jest dla nich toksycznych. Jeśli mysz kicha lub ma trudności z oddychaniem, izoluj ją od grupy i skontaktuj się z lekarzem weterynarii zajmującym się zwierzętami egzotycznymi.

Obserwuj zwierzęta codziennie. Sygnały ostrzegawcze to: gonitwy po klatce, przewracanie na grzbiet, piski, wyszarpywanie sierści i zostawianie śladów zębów na ciele. Jeśli któreś z nich zajmuje tylko jeden kąt i nie pozwala drugiemu podejść do miski, interweniuj natychmiast. Rozdzielenie na stałe to jedyne rozwiązanie. Nie próbuj ich godzić przez przekładanie do nowej klatki ani przez kąpiel w tym samym pojemniku — to nie działa i kończy się pogryzieniem.

Jeśli chomik mieszka sam, zadbaj o zajęcie. Wsypuj mu nowe trociny, chowaj przysmaki w sianie, zmieniaj układ kryjówek co kilka dni. Samotny chomik potrzebuje więcej ruchu, więc kołowrotek powinien być duży, o średnicy minimum 20 centymetrów, z pełnym bieżnikiem. Nie używaj kul do biegania — chomik w nich nie odpoczywa, a często robi pod siebie i męczy się bardziej niż podczas swobodnego wybiegu. Wybieg na podłodze, zabezpieczony przed ucieczką i przewodami, jest bezpieczniejszy.

Typowe błędy na starcie to kupno klatki zbyt małej, umieszczenie jej w kuchni lub łazience oraz zostawianie chomika bez nadzoru na kanapie czy stole. Drugi częsty błąd to karmienie go resztkami z obiadu — chomiki nie mogą jeść słonych, tłustych i przyprawionych potraw. Trzeci to brak zabezpieczenia kabli i przewodów, co kończy się zwarciem lub śmiercią zwierzęcia. Pamiętaj też, że chomik jest aktywny nocą, więc klatka nie powinna stać w sypialni, jeśli jesteś wrażliwy na hałas.

Zabezpiecz pomieszczenie, zanim chomik zacznie w nim biegać Chomiki są mistrzami ucieczek. Nawet jeśli klatka wydaje się szczelna, warto sprawdzić, czy odległości między prętami nie są zbyt duże. Dla najmniejszych gatunków, takich jak chomik dżungarski, maksymalny prześwit to 8–10 mm. W pokoju, w którym będzie stała klatka, zabezpiecz wszystkie kable — schowaj je w listwach lub rurkach, bo chomik może je przegryźć i porazić się prądem. Usuń z podłogi drobne przedmioty: gumki, spinacze, monety, plastikowe nakrętki. Zatkaj szczeliny pod drzwiami i szpary w podłodze, a także otwory wentylacyjne, jeśli są na tyle duże, że zwierzę mogłoby się w nich zaklinować.