Zanim włożysz kolejną płytę, sprawdź stan igły w ten sposób

Typowe błędy to trzymanie płyt w piwnicy, na strychu lub w garażu – tam temperatura i wilgotność są skrajne. Kolejny błąd to układanie ich na płasko „na chwilę", która trwa lata. Nie stawiaj płyt przy oknie, gdzie słońce nagrzewa okładki i odbarwia grzbiety. Nie przechowuj ich w plastikowych workach bez dostępu powietrza – to zaprasza pleśń. I wreszcie: nie wyjmuj płyty mokrymi rękami, bo tłuszcz i pot zostają w rowkach.
Czyszczenie to nie tylko kwestia estetyki. Przed każdym odtworzeniem przetrzyj płytę miękką, antystatyczną szczotką, a igłę gramofonu regularnie czyść specjalnym pędzelkiem. Unikaj płynów na bazie alkoholu – mogą uszkodzić lakier i etykiety. Jeśli płyta jest mocno zabrudzona, użyj myjki ultradźwiękowej lub ręcznej z destylowaną wodą i łagodnym detergentem, ale po umyciu pozwól jej całkowicie wyschnąć w pionie.

Uważaj na pętlę masy. Brum i przydźwięk to typowy problem, gdy przedwzmacniacz stoi blisko zasilacza, telewizora lub routera. Podłącz kabel masowy z gramofonu do śruby uziemiającej we przedwzmacniaczu. Jeśli to nie pomaga, spróbuj odwrócić wtyczkę zasilania w gniazdku (o ile nie jest z bolcem) albo zmienić miejsce ustawienia urządzenia. Ekranowane kable RCA też mają znaczenie – tanie, cienkie przewody łatwo łapią zakłócenia.

Nie kupuj przedwzmacniacza „na zapas", jeśli nie planujesz zmiany wkładki. Prosty model MM wystarczy do większości budżetowych gramofonów. Droższe konstrukcje mają lepsze zasilanie, lepsze kondensatory i czasem regulację obciążenia, ale różnice usłyszysz dopiero w zestawieniu z wkładką wyższej klasy i resztą toru. Jeśli gramofon ma wbudowany przedwzmacniacz, nie podłączaj go do zewnętrznego wejścia phono – użyj wyjścia liniowego (Line Out) albo wyłącz wewnętrzny moduł, jeśli to możliwe. Podwójne wzmocnienie da przesterowanie i zniekształcenia.

Gdzie szukać, gdy nie ma sklepu w okolicy Giełdy i targi płytowe to dobry sposób na porównanie wielu ofert w jednym miejscu. Przychodź wcześnie, bo najlepsze pozycje znikają w pierwszych godzinach. Zabierz ze sobą własną kopertę ochronną i ściereczkę antystatyczną, żeby sprawdzić płytę na miejscu. Nie kupuj w pośpiechu od sprzedawcy, który nie pozwala wyjąć krążka. Ceny na giełdach bywają niższe niż w sklepach, ale brak możliwości zwrotu to typowy błąd kupujących, którzy liczą na reklamację.

Typowy błąd to poziomowanie gramofonu z założoną pokrywą. Zamknięta klapa potrafi być cięższa z jednej strony i zaburzać pomiar, a przy okazji utrudnia dostęp do nóżek. Druga częsta pomyłka polega na tym, że ktoś poziomuje samą podstawę, a zapomina o ramieniu i wkładce. Ramię ma własną regulację wysokości i siły nacisku — jeśli gramofon stoi prosto, ale ramię jest ustawione źle, efekt będzie podobny. Trzecia sprawa: poziomica kładziona na talerzu będzie kłamać, jeśli talerz jest zdjęty albo nie leży równo na swoim miejscu.

Drugi czynnik to temperatura i wilgotność. Winyl mięknie już w okolicach 40°C, If you loved this article and you also would like to get more info relating to mieszkanie w bloku kindly visit our web-page. więc grzejnik, parapet od południa czy bagażnik samochodu to najgorsze miejsca. Zmiany temperatury powodują rozszerzanie i kurczenie się tworzywa, co po latach prowadzi do trwałego wygięcia. Wilgotność powinna wynosić od 40 do 50 procent. Zbyt sucho – płyta się elektryzuje i przyciąga kurz. Zbyt wilgotno – meble na wymiar etykietach i wewnątrz okładek pojawia się pleśń, która potrafi zniszczyć papier i sam nośnik. Warto zainwestować w higrometr i sprawdzać warunki przynajmniej raz w miesiącu.

Gramofon, który stoi krzywo, nie sygnalizuje tego żadnym dźwiękiem ani komunikatem. Efekt słychać dopiero wtedy, gdy igła zaczyna zbierać z rowka coś innego niż zapisano na płycie. Siła nacisku igły rozkłada się nierówno na obu ściankach rowka, więc jeden kanał gra głośniej, drugi ciszej, a przy większym przechyle igła może wyskakiwać z rowka przy mocniejszych basach. Dlatego poziomowanie to pierwsza czynność po wyjęciu gramofonu z pudełka i po każdej przeprowadzce, nawet tej o dwa metry w obrębie pokoju.

Sprawdzenie stanu igły przed każdą płytą zajmuje kilkanaście sekund i pozwala uniknąć najgorszego scenariusza: porysowania rowka przez zabrudzoną końcówkę. Jeśli po wyczyszczeniu igła nadal zbiera dużo kurzu, sprawdź stan płyt i wilgotność w pomieszczeniu. Kurz z powietrza osiada na winylu i przenosi się na igłę. Wtedy warto najpierw wyczyścić płytę, a dopiero potem odtwarzać. Pamiętaj też, że nowa igła nie wymaga czyszczenia po każdej stronie, ale zużyta — nawet po kilku odtworzeniach.

Zanim cokolwiek podłączysz, sprawdź typ wkładki. Wkładki MM mają wyższy poziom sygnału i wymagają obciążenia 47 kΩ oraz pojemności 100–200 pF. Wkładki MC generują znacznie słabszy sygnał i potrzebują obciążenia od 100 Ω do 1 kΩ, a często także dodatkowego wzmocnienia. Przedwzmacniacz phono musi być zgodny z typem wkładki – albo mieć przełącznik MM/MC, albo być przeznaczony wyłącznie do jednego z nich. Podłączenie wkładki MC do wejścia MM da bardzo cichy, zniekształcony dźwięk, a odwrotnie – przesterowanie i przydźwięk.