5 kroków do odnowienia starej komody farbą w sprayu bez smug
Stara komoda z płyty wiórowej albo okleiny z lat osiemdziesiątych często ma jedną zaletę: solidną konstrukcję. Jeśli fronty się nie rozłażą, a zawiasy trzymają, nie ma sensu jej wyrzucać. Farba w sprayu pozwala zmienić mebel w kilka godzin, bez pędzla, wałka i zacieków. Warunek jest jeden: powierzchnia musi być czysta, zmatowiona i odtłuszczona. Inaczej lakier zacznie się łuszczyć przy pierwszym przetarciu wilgotną szmatką.
Najczęstszy błąd przy projektowaniu szafy polega na tym, że najpierw ustala się szerokość mebla, a dopiero potem myśli o tym, ile faktycznie zmieści się w nim wieszaków. Tymczasem wieszaki rządzą się własną arytmetyką i to one powinny wyznaczać proporcje wnętrza. Zanim narysujesz pierwszy prostokąt na kartce, zmierz realne ubrania, które mają wisieć, i policz, ile ich jest. Dopiero potem dobieraj szerokość szafy.
Po ostatniej warstwie zostaw mebel w spokoju na dobę. Dopiero potem składaj uchwyty i wkładaj szuflady. Pełne utwardzenie lakieru trwa nawet kilka dni, więc przez pierwszy tydzień nie stawiaj na blacie gorących kubków ani nie przecieraj powierzchni mokrą gąbką. Najczęstsze błędy to pośpiech, praca w zimnym pomieszczeniu i nakładanie kolejnych warstw na jeszcze wilgotną powłokę. Jeśli dasz farbie czas, komoda posłuży kolejne kilkanaście lat i będzie wyglądać jak nowa.
Jak sprawdzić, czy krzesła wejdą pod stó
Przygotowanie powierzchni to połowa sukcesu Stare lakiery i olejowane drewno wymagają zmatowienia papierem ściernym o gradacji 180–240. Nie zdzieraj warstwy do gołego drewna, jeśli jest zdrowa — wystarczy matowa, lekko chropowata faktura, która da sprayowi zaczep. Ubytki i rysy uzupełnij szpachlówką do drewna, a po wyschnięciu przeszlifuj na gładko. Całość odkurz i przetrzyj szmatką nasączoną rozpuszczalnikiem lub alkoholem izopropylowym. Odczekaj kilkanaście minut, aż odparuje. Jeśli tego nie zrobisz, tłuszcz z rąk i kurzu pozostanie pod powłoką i po kilku tygodniach pojawią się odpryski.
Farbę w sprayu nakłada się cienkimi warstwami, nie jedną grubą. Puszka powinna być w odległości około 25–30 cm od powierzchni i cały czas w ruchu — zatrzymanie na chwilę w jednym miejscu tworzy zaciek. Każdą warstwę zostaw do wyschnięcia na czas podany na opakowaniu, zwykle 15–30 minut. Dopiero po trzeciej lub czwartej cienkiej warstwie uzyskasz równy, kryjący kolor. Malowanie wykonuj w przewiewnym miejscu, ale nie w przeciągu, i załóż maskę oraz rękawice — rozpylona farba osiada w płucach i na skórze.
Teraz podkład. Do drewna i płyt użyj sprayu gruntującego, który wyrównuje chłonność podłoża i zmniejsza zużycie koloru. Nakładaj go krótkimi ruchami z odległości około 25–30 cm, cienkimi warstwami. Odstępy między warstwami to zwykle 15–20 minut, ale sprawdź to na opakowaniu. Po podkładzie przeszlifuj delikatnie papierem 320–400, by usunąć pyłki i grudki. Ten krok pomija większość osób i potem dziwi się, że kolorowa warstwa wygląda jak skórka pomarańczy.
Malowanie w zimnym garażu albo na balkonie w wilgotny dzień to proszenie się o katastrofę. Farba w sprayu źle wiąże w niskiej temperaturze, matowieje i łatwo się rysuje. Jeśli nie masz odpowiedniego pomieszczenia, poczekaj na cieplejszy dzień i pracuj przy otwartym oknie, ale bez przeciągu — strumień powietrza znosi farbę i zaburza równomierne krycie. Załóż maskę z filtrem i okulary, bo aerozol rozpyla się wszędzie.
Zacznij od rozkręcenia komody. Zdejmij fronty, szuflady, uchwyty i zawiasy. Jeśli zostawisz okucia na miejscu, spray pokryje je mgiełką, którą trudno później usunąć. Małe elementy metalowe najlepiej wymoczyć w ciepłej wodzie z płynem do naczyń, a następnie osuszyć. Korpus ustaw na kartonach lub folii malarskiej w przewiewnym miejscu — garaż, taras, balkon. W mieszkaniu pracuj tylko przy otwartych oknach, w masce z filtrem węglowym, bo aerozol rozprasza się w powietrzu i osiada na wszystkim w promieniu kilku metrów.
Kolor nakładaj tak samo: cienko, z dystansu, ruchem równoległym do krawędzi. Lepiej nałożyć cztery cienkie warstwy niż dwie grube. Gruba warstwa spływa, tworzy zacieki i nie wyschnie równomiernie — po tygodniu będzie lepka w dotyku. Pamiętaj o krawędziach i wewnętrznych stronach frontów, które widać po otwarciu szuflady. Przy ciemnych kolorach na jasnym podłożu potrzebna będzie dodatkowa warstwa lub biały podkład, inaczej stare słoje przebiją po miesiącu.
Po zakończeniu zdejmij taśmę, umyj wałek i pędzle w ciepłej wodzie, a farbę przelej do mniejszego pojemnika i szczelnie zamknij. Świeżą powłokę zostaw do utwardzenia na kilka dni, zanim ustawisz meble przy ścianie. Jeśli trzymałeś się przygotowania podłoża i cienkich warstw, poprawki będą dotyczyć co najwyżej drobnych detali, a nie całej ściany.
Efekt malowania zależy w większym stopniu od przygotowania niż od samego nakładania farby. Świeżo kupiona farba nie ukryje pęknięć, tłustych plam ani nierówności. Zacznij od opróżnienia pomieszczenia lub przesunięcia mebli na środek i przykrycia ich folią. Podłogę zabezpiecz kartonami albo grubą folią, a gniazda i włączniki oklej taśmą malarską. Taśmę odklejaj po zakończeniu prac, gdy farba jest jeszcze lekko wilgotna — inaczej razem z nią zedrzesz fragment powłoki.