Malowanie ścian – jak odmienić wnętrze bez wielkiego remontu
Kolorystyka to kolejny element, który potrafi zmienić charakter salonu. W małych przestrzeniach stawiam na jasne odcienie z jednym mocnym akcentem, na przykład granatowym wzorem geometrycznym. Ciemne dywany, zwłaszcza w odcieniach grafitu, ładnie maskują zabrudzenia, ale optycznie zmniejszają pokój. Ja wybrałam dywan w kolorze jasnego beżu z delikatnym splotem – na nim kurz jest widoczny, ale to mobilizuje do częstszego odkurzania. Do tego, jeśli w salonie stoi wersalka z tapicerką welurową, warto dobrać dywan o chłodniejszym odcieniu, by uniknąć efektu przytłoczenia ciepłymi barwami.
W sypialni, która ma zaledwie dwanaście metrów, postawiłam na łóżko z pojemnikiem na pościel z tapicerką welurową w kolorze butelkowej zieleni. Nad zagłówkiem zamontowałam trzy wąskie półki na książki, a na ścianie naprzeciwko - wiszący regał na sto tomów. Tapicerka welurowa okazała się strzałem w dziesiątkę, bo jest przyjemna w dotyku i łatwa w czyszczeniu - wystarczy odkurzacz z miękką szczotką. Materac piankowy o gęstości trzydziestu pięciu kilogramów na metr sześcienny zapewnia odpowiednie podparcie, a jednocześnie nie jest za twardy.
Kiedy przyszło do wyboru narzędzi, postawiłam na wałek z mikrofibry o długim runie. Daje on delikatną strukturę, która maskuje drobne nierówności. Farbę nalewałam do kuwety i moczyłam wałek tak, by był nasycony, ale nie kapał. Zaczynałam od górnej krawędzi, prowadząc równoległe pasy z lekkim zachodzeniem na siebie. W trakcie suszenia przyszli znajomi z noclegiem – akurat w salonie stoi wersalka, która po rozłożeniu zajmuje prawie całą podłogę. Na szczęście farba schnie w ciągu kilku godzin, więc zdążyliśmy przed wieczorem. Później dowiedziałam się, że lepiej używać farb z atestem do pomieszczeń mieszkalnych, bo niektóre tanie emulsje wydzielają intensywny zapach nawet przez dwa dni.
Kiedy w małym salonie pojawia się kanapa z funkcją spania, sprawa się komplikuje. Kilka lat temu gościłam znajomych z dzieckiem i okazało się, że rozkładany mebel zajmuje prawie całą wolną przestrzeń. Dywan, który leżał pod kanapą, po rozłożeniu wystawał spod materaca tylko wąskim paskiem. Wtedy zrozumiałam, że dywany do salonu muszą być dobierane z myślą o codziennym użytkowaniu, a nie tylko o efektownym zdjęciu. Dziś polecam rozwiązanie z dwoma dywanami: jeden pod kanapą, drugi przed nią, ale przesunięty tak, by nie kolidował z wysuwanym stelażem. Sprawdza się to zwłaszcza przy mechanizmie DL, który wymaga sporo miejsca z przodu.
Ostatni akapit poświęcę detalom, które robią różnicę. Obrazy na ścianę to nie tylko dekoracja, ale też sposób na wyrażenie siebie. Moja klientka, która uwielbia podróże, powiesiła mapę w formie graficznego wydruku – goście zawsze pytają, gdzie była. Inny znajomy postawił na abstrakcję w kolorze butelkowej zieleni, która idealnie współgra z tapicerką welurową jego ulubionego fotela. Nie bójcie się eksperymentować. Jeśli macie wersalkę z mechanizmem DL, który jest dość masywny, obraz nad nią powinien być na tyle wyrazisty, żeby zrównoważyć bryłę mebla. Pamiętajcie – sztuka ma wam służyć, a nie stać się kolejnym przedmiotem do odkurzania. Wybierajcie to, co naprawdę wam się podoba.
Mam taką zasadę – zanim kupię obraz, przykładam go do ściany i oglądam o różnych porach dnia. Raz prawie kupiłam wielki, ciemny olej, który w sklepie wyglądał obłędnie, ale w moim salonie, gdzie światło jest tylko z jednej strony, zrobił się ponury i przytłaczający. Na szczęście w porę się zorientowałam. Zamiast tego wybrałam jasną, rozwibrowaną kompozycję, która idealnie współgra z tapicerowanym fotelem. Jeśli macie w domu małe dzieci albo zwierzęta, lepiej unikać drogich oryginałów i postawić na dobrej jakości reprodukcje – one też potrafią być piękne i trwałe.
Korytarz między pokojami zagospodarowałam jako galerię książek. Na ścianie zawisły dwa duże obrazy z ramami, które na pierwszy rzut oka wyglądają jak dzieła sztuki. Po otwarciu okazuje się, że to skrytki na około pięćdziesiąt książek każda. Goście często pytają, skąd mam tyle miejsca, a ja uśmiecham się tajemniczo. To rozwiązanie szczególnie przydaje się, gdy przyjeżdża rodzina z dziećmi - mogę schować książki, które nie są dla nich odpowiednie, bez zajmowania dodatkowej przestrzeni.
Pamiętam, jak wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania – ściany były idealnie białe, ale jakoś puste i zimne. Przez tygodnie zastanawiałam się, co z nimi zrobić, aż w końcu postawiłam na obrazy na ścianę. I to był strzał w dziesiątkę. Nagle salon zyskał charakter, a ja poczułam, że to naprawdę mój kąt. Ale uwaga – wybór odpowiednich obrazów to nie taka prosta sprawa. Trzeba wziąć pod uwagę metraż, styl mebli i to, jak światło pada na płótno. Z własnego doświadczenia wiem, że jeden źle dobrany obraz potrafi zepsuć cały efekt, zwłaszcza gdy w salonie stoi już spory mebel, na przykład duże łóżko z pojemnikiem na pościel.